... آرام دل...

ّ * ...!هرکه دل آرام دید‘ از دلش آرام رفت .............. چشم ندارد خلاص ‘ هرکه دراین دام رفت *ّ

... آرام دل...

		... آرام دل...
		... شاید محلی امن ، برای رسیدن به آرامش ....دل آرام گیرد به یاد خدا...


چهارشنبه 7 آذر 1386
...
بعد از مدتها راحت و آروم شده!... انگار نه انگار که اتفاقی افتاده بود!... آبی بود رو آتیشی که همه جوره سوزونده بودش و پودرش کرده بود!... پتورو میکشه رو خودش و میره تو خیالات خوب!... فکر میکنه کابوسها رفتن و دیگه بهش کاری ندارن!.... قول گرفته بود!... قول که دیگه تکرار نشه!... امید بسته بود و راحت شده بود!... نفسش راحت بالا و پایین میرفت !... اصلا کلافه و سردرگم نبود!... راحت و آسوده بود!.... *تازه نشسته بود و با وسواس َ عکسایی رو که از سرغصه پاره کرده بودو بهم چسبونده بود!...* پتورو میکشه روسرش و میره به یه خواب ناز!... هفته ها بود اینطور نخوابیده بود!... نمیدونست چقدر گذشته بود که با صدای زنگ تلفنش بیدارمیشه!... قبلش دوبار پیام زده بودن و اون نشنیده بود!... خبرهای خوبی نبود!... دوباره آشفتگی و آشوب!... سعی میکنه بهشون فکر نکنه و زود حرفهارو تموم میکنه و میره میخوابه!... تو دلش دوباره رخت می شستن!.... نمیدونست دوباره چی شده؟؟!.... ولی درونش درد گرفته بود!.... خیلی طول کشید دوباره خوابش ببره !... کابوسا دوباره حمله کرده بودن ... خونین و مالینش کرده بودن!... صبح با بدبختی از جاش بلند میشه!... واقعا و باتمام وجود دلش نمیخواست از توی تخت بیاد بیرون!... یاد انگیزه جدیدش تو زندگی افتاد!... حالش خوب شد !.... خودشو به اداره می رسونه و مثل همیشه کامپیوترش و روشن میکنه!... و چت یاهو!... و... دوباره !... دوباره!... دوباره!.... همه قولها شکسته بودن!.... ودل اون!... که البته هیچ جای شکستن نداشت!... بهت زده فقط نگاه میکرد و نوشته هارو میخوند!... دیگه حتی اشکش هم نمی ریخت !... مات و داغون نشست و فقط نگاه کرد... و دوباره رفت به همه ء اون سالهای دور.......................................................................................................... بیش از اینها...آه... آری... بیش از اینها میتوان خاموش ماند می توان ساعات طولانی ‘ با نگاهی چون نگاه مردگان ثابت خیره شد ‘ در دود یک سیگار خیره شد ‘ در شکل یک فنجان برگلی بیرنگ ‘ بر قالی برخطی موهون ‘ بر دیوار می توان با زیرکی تحقیر کرد ‘ هرمعمای شگفتی را می توان تنها به حل جدولی ‘ تن داد می توان تنها به کشف پاسخی بیهوده ‘ دلخوش ساخت... ؛فروغ فرخزاد؛
09:14 AM \| ف- م \| حرفهای تنهایی... \| نظرات [29]


شنبه 3 آذر 1386
خانم...
مثل همیشه تو کانالای تلوزیون می گرده!... دنبال چی؟!؟؟... هی پشت هم کانال میزنه!... چیز درست درمونی پیدا نمیکنه! ... کلافه هستش و داغون!... صدای زنگ در ‘ تو خونه می پیچه!... با بی حوصلگی بلند میشه که ببینه کیه !... عزیز پشت دره !... به اندازه خدا خوشحال میشه!... اونقدر خوشحال که نمیدونه چطور باید عزیز و بغل بگیره و بوسش کنه و بهش خوش آمد بگه !... التماسش میکنه بیاد تو!... میگه میخوام برم... میترسم دایی محمود بیاد پشت در بمونه!... با اصرار میارش تو!... . . . مثل همون وقتاست!... جوون بود!... چادر و مقنعه مشکی!... دستکشاشم دستش بود!... براش چایی می آره !... آخه عزیز همیشه عاشق چایی بود!... میشینه کنار ش!... از ش می پرسه: راستی عزیز ‘ از خانم سادات چه خبر؟!؟ اونجا که هستی می بینیش؟!؟ خانم سادات یه خانم همیشه نورانی که حتی اون وقتا که شاید فقط ۵ سالش بود و می رفت پیشش قرآن یاد میگرفت ‘ پیر بود... عصا نداشت .... ولی عینک ته استکانی داشت... بعد از سالها دیده بودش که عصا داشت ... ولی هنوز می رفت مسجد.... هر ۲ قدم یه جا می شست و استراحت میکرد.... خلی وقته از خانم سادات بی خبره !... عزیز گفت : اول که اومده بود رفتم دیدمش ولی مادرجان اونجا هم مثل اینجا خیلی بزرگه.... اونجا هم مثل خواب می مونه.... خیلی وقتا خیلی از افراد و باید تو خواب دید!.... می دونست خوابه!... می دونست عزیز اومده خونش! ... میدونست هروقت که دلش غصه داره میاد پیشش!. .. میدونست !!... سعی کرد بلندشه و واقعا ببینش!.... دریغ !!... وقتی چشاش بازشد‘ عزیزهم رفته بود!... رفته بود تا مبادا دایی مرحوم بیاد و پشت در بمونه!...
08:00 AM \| ف- م \| حرفهای تنهایی... \| نظرات [2]


چهارشنبه 30 آبان 1386
بارون...
یه چیزی تو سرش دنگ دنگ صدا میکنه !... صدای ناقوس!... دلش میخواد به صداها گوش نکنه!... خونه اون دوستش تواروپا نزدیک یه کلیسا بود! شاید هر یه ساعت یکبار شروع میکرد به ... دنگ ... دنگ ... صدا کردن هر بار دلش میخواست بره و صداشو خفه کنه هربار دلش میخواست بدونه چرا اینقدر زود به زود صداش درمیادو اعصاب خورد میکنه!... دلش میخواد بشینه روی مبل ... جلوی پنجره و ساعتها و ساعتها چراغارو نگاه کنه!... اونم بدون هیچ صدایی ولی همه چیه این ساختمون صدا داره !... امان از درهای ورودی!... چراغا با بارون قاطی شدن!... ذوق میکنن.... یه ذوق غریب!... خیلی وقته منتظر بودن ... حالا به وصل رسیدن!... دارن میرقصن!... دوباره یه تق گنده دیگه افکارش بریده میشه !... یه چیزی تو سرش دنگ دنگ صدا میکنه دلش نیمخواد بشنوه!... این کامپیوتر کوفتی هم خیلی صدا داره !... یه گشتی تو خیابون انقلاب زد و به زور مغازه ها رو نگاه میکنه دلش میخواست تو دفتر کارش نباشه که ساعتها پاسور بازی کنه چشماش و سرش و دستش ... خلاصه درونش درد میکرد اومده بود بیرون هوایی بخوره ... مغازه ها رو ببینه و یادش بره ... تو اتوبانا گم میشه و ساعتها میچرخه و میچرخه!... بارون شدید شده!.... و عصبانی!... به شدت خودشو به شیشه ماشین میکوبه!... میخواد بیاد توبرای دعوا!... و باز گم شده !... یه خانومه رو می بینه که زیر پل تاریک با شکل و شمایل عجیب و غریبه ایستاده !... منتظر!... با عشوه و ناز و... منتظر!... وحشت میکنه !... فرار میکنه!... سعی میکنه بره تو شلوغی خانواده و خودشو سرگرم کنه.... طاقت نمیاره ... قرار میکنه!... پسر 4 ساله خواهرش تصمیم گرفته بره خواستگاری شیایق(شقایق).... میخواد عروسی کنه!.... لی لی لی لی لی لی لی لی .............! اشکاش با بارون قاطی شدن !.... فردا تولد بهترین دوستشه!... دلش بیشتر می گیره و بیشتر اشک میریزه!... تو سرش صدای ناقوس می پیچه!.... چراغا با بارون عشق بازی میکنن!... و اون هنوز گم شده!...
10:58 PM \| ف- م \| حرفهای تنهایی... \| نظرات [3]

عناوین آخرین یادداشت ها

خوش آمدید

هرکسی از ظن خود شد یار من ...
از درون من نجست اسرار من...

سلام و خوش آمدید...
شناسنامه کامل من...

آرشیو

موضوع بندی

لوگو

با تو میمونم واسه همیشه

تعداد بازدیدکنندگان : 32093